کفش نامناسب می‌تواند الگوی راه‌رفتن را تغییر دهد و زنجیره‌ی بیومکانیکی از پا تا مهره‌های کمری را دچار اختلال کند. وقتی قوس پا پشتیبانی نشود یا کفش ضربه‌گیری نداشته باشد، نیروی وارد بر مفاصل از حالت طبیعی خارج می‌شود و مفاصل بالاتر برای جبران بار اضافی فعالیت می‌کنند.

این جبران‌سازی می‌تواند باعث فشار مزمن روی دیسک‌ها، عضلات و لیگامان‌های کمر شود و منجر به درد ناحیه کمری گردد. نشستن طولانی یا ایستادن طولانی همراه با کفش نامناسب این اثرات را تشدید می‌کند. اصلاح کفش و استفاده از کفی‌های استاندارد می‌تواند وضعیت پتیکی (posture) را بهبود دهد و فشار را کاهش دهد.

در مواردی که الگوی راه‌رفتن نامتقارن شده، ناهماهنگی‌ها باید توسط متخصص بررسی و اصلاح گردد. ورزش‌های تقویت‌کننده و بازتوانی در کنار تغییر کفش نتایج پایدارتری تولید می‌کنند. پیشگیری از آسیب کمر با انتخاب کفش مناسب ساده‌تر از درمان آن است.